مؤلفین مدیریت به معنای «فرایند کار با دیگران و از طریق آنها به منظور دستیابی اثربخش و اخلاقی به اهداف سازمانی» است. همان طور که از این تعریف و تعاریف دیگر بر می آید، مدیر وظیفه دارد از منابع سازمانی در جهت تأمین اهداف و منافع سازمان استفاده کند. منابع در دسترس مدیران و سازمانها شامل منابع انسانی، منابع مالی، منابع اطلاعاتی و غیره می باشد. در ادبیات مدیریت، زمان نیز جزو این منابع به حساب می آید با این تفاوت که زمان مانند برخی دیگر از منابع سازمان از قبیل تجربه، استعداد و هوش منبعی ناملموس است و کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در حالی که زمان نقش بسیار مهمی در نحوه استفاده و به کارگیری سایر منابع سازمان دارد و بخشی از موفقیت سازمان نیز به نحوه برخورد آن با منبع زمان بستگی دارد. این واقعیت انسان های هوشمند را به سوی مفهومی به نام مدیریت زمان هدایت کرده است تا با شناخت و به کارگیری روشها، امکان استفاده بهتر از زمان را فراهم آورند. بنابراین درک ارزش زمان مهمترین گام در راه بهبود مدیریت زمان است.
با استنتاج از مطالعات و تحقیقات متخصصان مدیریت زمان، مهارت مدیریت زمان در دو بعد متفاوت مهارت فردی مدیریت زمان و مهارت سازمانی آن تفکیک شده است، که مهارت فردی مدیریت زمان شامل برخی از الگوهای عمومی رفتار است که اغلب افراد عادی در زندگی شخصی و خانوادگی خود در استفاده از زمان و مدیریت آن به کار می برند و بعد دیگر آن، مهارت سازمانی مدیریت زمان است که اختصاص به افرادی دارد که مدیریت یک سازمان را به عهده دارند و شامل مهارتهایی است که یک مدیر در استفاده مطلوب از زمان در جهت تحقق اهداف سازمان به کار می بندد. مهارتهای سازمانی شامل ابعاد ششگانه ای است که عبارتند از: هدف گذاری، اولویت بندی اهداف و فعالیتها، برنامه ریزی عملیاتی، تفویض اختیار، مدیریت ارتباطات و مدیریت جلسات.
در عصر حاضر که کارایی و بهره وری والاترین هدف و ارزشمندترین مقصد همه مدیران است، متخصصان امر مدیریت، بحث جدیدی را تحت عنوان مطرح می کنند که در آن مدیریت اثر بخش یکی از شروط لازم برای اثربخشی مدیران، اعمال مدیریت زمان است.
مدیریت زمان به آن دسته از توانایی ها و مهارتهایی اشاره دارد که به کنترل بهینه زمان توسط فرد منجر می شود. در حقیقت، مدیریت زمان موضوعی است که همه مدیران چه در زندگی شخصی و چه در زندگی حرفه ای برای کسب موفقیت به آن نیاز دارند. به تعبیر دیگر مدیریت زمان، همان مدیریت بر خویشتن است که بر اساس آن مدیران بایستی با فراگیری مهارتهای مدیریت زمان به مدیریت شخصی در ارتباط با زندگی فردی ومسایل سازمانی دست یابندبه طور کلی مدیریت زمان در دو بعد تعریف شده است، مهارت فردی مدیریت زمان و مهارت سازمانی مدیریت زمان می باشد، مهارت سازمانی آن را نیز دارا میباشد و بر عکس.
این کتاب بیش از آنکه برای خواندن باشد، برای مراجعه کردن و جستجوی موضوع خاصی مناسب است. یک خودکار در دست بگیرید و مواردی را که می خواهید به آنها عمل نمایید، علامت بزنید. هر چه بیشتر از زمان خود هستید داریم.